ugo.com.pl

zodiak

Nie da się w Polsce ominąć modernizmu. Mieszkamy w modernistycznych blokach, uczymy się w modernistycznych szkołach, odjeżdżamy z modernistycznych dworców.  Nie było w historii miast drugiego tak dotkliwego okresu, który by całkowicie odmienił ich oblicze, nie czyniąc jednocześnie lepszymi, wygodniejszymi, zdrowszymi miejscami do życia. Historia lubi się powtarzać i wygląda na to, że zatacza właśnie koło. Czy nie odczuwamy podobnej irytacji otaczającą nas przestrzenią do tej, która spędzała sen z oczu Le Corbusiera?
Pawilon, powstał w czasach, kiedy żywo dyskutowano o karcie ateńskiej. Wiele jej założeń pokrywa się z dzisiejszymi postulatami ruchów miejskich, pokazuje, do jakiego stopnia przyzwyczailiśmy się, że o kształcie naszych miast decyduje suma rozproszonych inicjatyw.
Już w latach 60tych postulowano, że trzeba dbać nie tylko o piękno, lecz także o funkcjonalne przestrzenie. Myśleć o mieście jako części większego regionu, a nie terytorium, które kończy się na tabliczce z
napisem „Warszawa”.
Pawilon powstał w oparciu o schemat modulora, który porządkował relacje pomiędzy człowiekiem a przestrzenią.
Minęło ponad 60 lat a także  fascynacja Le Corbusierem, odeszli jego uczniowie, a architektura stworzona według jego idei doczekała się potężnej krytyki na całym świecie. Jednak założenia są ciągle aktualne i należy czerpać z doświadczenia wypracowanych schematów (szczególnie dzisiaj gdy polska przestrzeń wygląda źle – jest przeładowana, nieharmonijna, hałaśliwa i byle jaka), bo jak pisał Le Corbusier:“Modulor nie ma zastąpić rozsądku, wrażliwości jaką jest obdarzony każdy twórca, ale ma za zadanie ułatwić przejście od słusznego rozwiązania popartego emocją plastyczną, do matematycznej ścisłości”

TYP OBIEKTU:

plac

POWIERZCHNIA:

900m2

LOKALIZACJA:

warszawa

STATUS:

projekt

ROK:

2015